کلیات قانون

  • عنوان : آیین نامه حفاظت و بهداشت کار در کشاورزی موضوع ماده (30) قانون کار کشاورزی
  • تاریخ تصویب : 30 آبان 1355
  • مرجع تصویب : شورای عالی کار کشاورزی
  • رده : ایران
  • تعداد ماده : 22
  • تعداد تبصره : 3

آخرین بروزرسانی : 06 مرداد 1405

بهداشت کار و حفاظت کارگران سمپاش

ماده 1

به منظور ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌تامین بهداشت کار و حفاظت کارگران کشاورزی در محیط کار و جلوگیری از حوادث ناشی از کار و بیماری‌‌‌های حرفه ای، کلیه کارگران و کارفرمایان مشمول قانون کار کشاورزی مکلف به رعایت مقررات این آیین نامه خواهند بود.

ماده 2

برای انجام عملیات سمپاشی (زمینی یا هوایی) یا جا به جا کردن سموم، کارفرمایان باید لباس کار، کلاه، دستکش لاستیکی، چکمه و یا کفش مخصوص سمپاشی، عینک دوره دار، ماسک و سایر وسایل مورد نیاز را به هزینه خود تهیه نموده و در اختیار کارگران قرار دهند. وسایل مذکور باید متناسب با کار سمپاشی باشد تا از بروز هر گونه پیش آمد سوء و ناراحتی جلوگیری شود.

ماده 3

برای نگاهداری البسه و وسایل مذکور در ماده (2) باید ‌محل‌های مخصوص و محفوظی جدا از لباس کن‌‌‌های عمومی کارگران در کارگاه وجود داشته باشد.

ماده 4

هر کارگاه کشاورزی باید دارای سرویس‌‌‌های مجهز شامل دستشویی، توالت، حوله، صابون و سایر وسایل بهداشتی به تعداد کافی باشد.

ماده 5

پس از انجام عملیات سمپاشی باید کلیه ظروف خالی سموم ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌جمع‌آوری و معدوم یا مدفون شود

ماده 6

کارفرما ملزم است برای فاضلاب و مواد زاید مذکور در این ماده چاه‌های مخصوصی با نظارت وزارت کار و امور اجتماعی حفر نماید.

تبصره ماده 6

فاضلاب و سایر مواد آلوده به سم نباید در آب‌‌‌های جاری، چاه‌های آب، نهرها، استخرها و امثال آنها ریخته شود. حریم مزبور با نظارت وزارت کار و امور اجتماعی تعیین خواهد گردید

ماده 7

برای نگاهداری سموم و وسایل و ابزار سمپاشی باید محلی محفوظ و مناسب و دور از دسترس مردم و حیوانات در هر کارگاه وجود داشته باشد.

ماده 8

در حین انجام عملیات سمپاشی یا جا به جا کردن سموم، خوردن و آشامیدن و همچنین استعمال دخانیات ممنوع است.

ماده 9

برای تهیه محلول سم و یا به هم زدن آن بایستی از ابزار چوبی و یا وسایل مناسب دیگر استفاده به عمل آید.

ماده 10

کارگرانی که مستقیما با سم سر و کار دارند باید به وسیله کارفرما آموزش لازم را در این زمینه ببینند.

بهداشت کار امور دامداری‌‌ها و دامپروری ها

ماده 11

کارفرمایان دامداری‌‌ها و دامپروی‌‌ها و زنبورداری‌‌ها مکلفند برای کارگران خود لباس کار، دستکش، چکمه، عینک مخصوص و کلاه توری به هزینه خود تهیه نموده و در ساعات کار در اختیار کارگران قرار دهند. وسایل مزبور باید متناسب با کار این کارگران بوده تا موجب بروز حادثه نگردد.

تبصره ماده 11

کلیه دامداری‌‌‌ها، دامپروری‌‌‌ها، مرغداری‌‌‌ها، زنبورداری‌‌ها و کارگاه‌های مربوط به تکثیر و پرورش ماهی و کرم ابریشم مشمول مقررات این ماده خواهند بود.

ماده 12

کارگرانی که مستقیما با دام سر و کار دارند مانند تیماردهندگان دام، شیردوشان، پرستاران، کارگران بخش اسپرم‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گیری، جفت‌‌‌‌‌‌‌گیری طبیعی و زنبورداری‌‌ها و غیره باید کارفرما وسیله آموزش آنها را در مورد رام کردن و مقید نمودن دام و طرز کار با وسایلی نظیر حلقه بینی، عصای مخصوص گرفتن حلقه بینی، خرک جفت‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌گیری، دماغ‌‌‌گیر و دستگاه دود کنی (در زنبورداری ها) و غیره بدهد.

ماده 13

کارگران دامداری‌‌ها و دامپروری‌‌ها باید علیه بیماری‌‌ها واگیردار نظیر کزاز، دیفتری، شاربن و غیره واکسینه شوند و هر شش ماه یک بار ترتیب آزمایش‌‌‌های پزشکی آنان داده شود و در مورد اخیر برای آنان کارت پزشکی صادر گردد.

ماده 14

کارگاه‌های مربوط به امور دامداری‌‌ها و دامپروری‌‌ها علاوه بر داشتن سرویس‌‌‌های مجهز مذکور در ماده (4) این آیین نامه بایستی دارای حمام به تعداد کافی نیز باشند.

ماده 15

درب و پنجره دامداری‌‌ها و دامپروری‌‌ها و زنبورداری‌‌ها و همچنین سایر مکان‌‌‌های مسکونی و ‌ساختمان‌هایی که در کارگاه‌های مزبور وجود دارد بایستی با تورهای سیمی مجهز گردند.

ماده 16

محل‌های ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌جمع‌آوری فضولات باید به صورت گودال و یا حوضچه‌های بتونی با جدار سخت، دور از دسترس مردم و حیوانات احداث گردد. ‌محل‌های مزبور باید دایما ضد عفونی شود.

ماده 17

چاه‌های دفن لاشه‌ها باید محفوظ بوده و دارای عمق کافی برای جلوگیری از پخش بو باشد.

تبصره ماده 17

کارگاه‌های دامداری و دامپروری و همچنین منازل مسکونی و سایر ‌ساختمان‌های داخلی این کارگاه‌ها باید مرتبا ضد عفونی گردند.

ماده 18

خانه‌های مسکونی کارگران دامداری‌‌ها و دامپروری‌‌ها بایستی دارای حفاظ مناسبی از قبیل دیوار، نرده و سیم خاردار و غیره باشند. به نحوی که مانع ورود حیوانات به منازل کارگران مزبور گردد.

مقررات مختلف

ماده 19

کارگران شاغل در مشاغل وابسته به کار کشاورزی که با ماشین‌‌آلات صنعتی و یا کشاورزی، سر و کار دارند، از نظر مقررات حفاظت فنی و بهداشت کار کشاورزی، مشمول آیین نامه‌های مربوط به قانون کار خواهند بود.

ماده 20

کارگاه‌های مربوط به امور دامداری‌‌ها و دامپروری‌‌ها که در آنها از ماشین‌‌آلات صنعتی و یا کشاورزی استفاده به عمل‌‌‌‌‌ می‌آید علاوه بر شمول فصل دوم این آیین نامه مشمول مقررات آیین نامه‌های حفاظت فنی و بهداشت کار قانون کار نیز خواهند بود.

ماده 21

افرادی که‌‌‌‌‌ می‌خواهند کارگاه کشاورزی جدیدی احداث نمایند و یا کارگاه‌های موجود را توسعه دهند مکلفند بدوا برنامه کار و نقشه‌های ساختمانی و طرح‌‌‌های مورد نظر را از نظر پیش بینی در امر حفاظت فنی و بهداشت کار برای اظهار نظر و تصویب به ادارات محلی وزارت کار و امور اجتماعی ارسال دارند. ادارات مذکور ظرف یک ماه از تاریخ وصول مدارک نظرات خود را اعلام خواهند داشت.

ماده 22

کارگران مشمول این آیین نامه مکلفند در حین انجام کار از وسایل حفاظتی مربوط استفاده نمایند.

تگ‌ها